گمان داشتم دقايقي بيشتر از ملاقاتمان نگذشته كه دريافتم نزديك به سه ساعت با او به گفتوگو نشستهايم.
استاد بزرگ كوير، گرم و صميمي بود و خوش مشرب، همه سخنانش آموزنده و شنيدني و لحن و چهرهاش سخت به دل نشستني.
استاد پرويز كردواني ۷۷سال پيش در كوير در بلوك "خوار" چشم به جهان گشود، پدرش مشهدي حسينعلي خان كردواني بلوكباشي، بزرگ كردوان از روستاهاي بلوك خوار بود، كه بعد در اوايل دهه ۴۰هجري شمسي، نام "گرمسار" برآن نهادند.
او ميگويد: "خار" كه به معناي سرزمين خورشيد تابان است، در زمان قديم " خوار" نوشته ميشد اما بعدها طرز نوشتن اين واژه را اصلاح كردند و به سبك امروزي "خار" نوشتند.
كردواني ميگويد ورامين و خار در گذشته جزو "ري" بودند كه در آن زمان تهران نيز روستايي بود در شمال ري كه بعد از حمله مغول، عدهاي از آنجا به ورامين مهاجرت كردند و به تدريج به روستاي تهران آمدند.
بلوك خار يا شهرستان امروزي گرمسار، هفت قريه و روستا داشته كه شامل كردوان ، مندولك، ريكان، اله وردي آباد، قاطول، قشلاق نفر و قلعه چك بوده است.
كردواني ميگويد پدرش كه مالك چندين قريه و روستا يا "بلوك" در منطقه بود، با حفر و ايجاد چندين رشته قنات در اين منطقه كويري ، ۴۵۰هكتار از اراضي كوير در روستاي مندولك را آباد كرده است.
او نيز اوقات فراغتش را به كشاورزي ميگذراند و به گفته خودش "روزهايي كه از تهران سر زمين ميروم، ساعت ۶صبح در روستا هستم." و گلايه ميكند كه مدتي است كه براثر حفر بيرويه چاههاي عميق و نيمه عميق، تمامي قناتهاي منطقه خشك شده است.
او تا چند سال پيش در حياط خانهاش در تهران نيز درخت و سبزي ميكاشت و با روش استفاده بهينه از آب، ميوههاي درختي توليد ميكرد. ميگويد "از ساعت ۸تا ده شب مشغول كار باغ بودم اما با تاسف ميافزايد كه "چند سالي خانه ما نيز آپارتماني شده."
كردواني ، ۴۴سال است كه استاد دانشگاه است، يكي از موسسان دانشكده كشاورزي رضاييه (اروميه) در سال ۱۳۴۵شمسي و بنيانگذار مركز تحقيقات مناطق كويري و بياباني ايران در سال ۱۳۵۴شمسي است.
او با انتقال يك تن خاك از كويرهاي ايران به آلمان و تحقيق و بررسي بر روي آن، در سال ۱۳۴۵درجه دكتراي خود را در رشته كشاورزي (عمران كوير) با رتبه عالي كسب كرد و هم اكنون از كويرشناسان برجسته ايران و جهان به شمار ميرود......ادامه - روی عنوان کلیک کنید